|
|
kuşlar adına
Yazar |
: Aynur ARICAN |
Yorum Sayısı |
: 0 |
Okunma |
: 34 |
Tarih |
: 27 Temmuz 2010 11:24 |
Bomba sesleriyle irkilmiştik yine... Bir şehri bozguna uğratan savaşlara götürüyordu adeta; gökyüzü renkli yıldız kümeleriyle şenlenirken köpekler havlıyordu, insanlar seyrediyordu bütün sessizliğiyle.. Gecenin dinginliğini, doğanın sükunetini bozgunculuk yaparcasına yıkıp geçiyordu , gittikçe güçleniyordu sesler gümbür gümbür... Köpekler , burası bizim dercesine gittikçe tepkiselleşiyordu. Baharda bahçemize gelen minicik kuşlar artık yoktu... Çok uzaklara gittiler belki Marmara’nın mavi sularından ötelere yükseldiler... Konacak bir yeşil ağaç dalı aradılar, sükunet aradılar kendi doğalarında ama yoktular artık.. Her gece ötüşen bülbüllerin sesi soluğu kalmamıştı... İnsanoğlu doğanın tek sahibi olduğu sanallığında dolanıyorda aklınca... Kendini kandırıyordu! Kendi yalanına saplantılıca koşullanmıştı insanoğlu.. Doğanın gerçek sahipleri hayvanlar, insanlardan çok daha bilinçlice bağırıyordu, havlıyordu oradan oraya koşturuyor, kafalarını gökyüzünde gümbürdeyerek patlayan ışıltılı bomba seslerine çevirmişlerdi.. sesler kesilip, gökyüzü kara dumanlara bürünene kadar mücadelesi devam etti hayvanların... insanlar , balkonlarından bahçeden kafalarını gökyüzüne çevirmiş sakince seyrediyorlardı.. Robotlaşmış gibi, tabiatın yokoluşunu film seyreder gibi seyrediyorlardı... Yaz aylarında bu, her gece tekrar eden bir manzaradır. Şarkılarda türkülerle göbek atarken düğünlerde birşeyleri kutlarken biraz da tabiat ananın içine etmeden şenlik olur mu hiç?! Havai fişekler... Yaz gecelerimizin ayrılmaz bir parçası... Balıkesir Valiliği bu konuyla ilgili genelge yayınladı diye biliyorum. Gelip görsünler ki kimsenin taktığı yok! Bizim insanımız verilen tavizlere, yumulan gözlere göre hareket ediyor. Bildiğini okuyor. Tepkisiz, sesi soluğu çıkmayan, bilinçli olduğunu sanıp, bilincini harekete geçiremeyen zavallı bir insancıklar toplumu.. Etrafında doğanın gerçek sahiplerini kabullenemeyen zavallı bencil insancıklar toplumuyuz biz; Balık ızgarayı severiz, denizin balıkların yaşam alanı ve onların sahibi olduğu doğa olduğunu bilmek bile istemeyiz. Kuş kanadına özgürlük kondururuz ama ağaçlarımızdaki kuş sesleri rahatsız eder kulaklarımızı.. Onların yaşam alanı ağaçları keseriz..keseriz.. keseriz.. yeter ki manzaramız kapanmasın! İzlediğim bir belgeselde, KUŞ NESLİ TÜKENDİĞİ ZAMAN İNSAN NESLİ DE YOK OLACAK deniyordu. şaşırtıcı ama gerçek bu!.. Tabiatın akıl almaz döngüsü ... İnsan nesli kendini sorgulamalı. KUŞ KADAR BEYNİMİZ OLSAYDI atılan havai fişeklerin ne büyük bir tabiat bozgunu olduğunu, kuşlarla birlikte insan neslinin de kökünü kurutmakta olduğumuzun farkına çoktan varırdık! Ses duvarlarını aşan havai fişek gürültüsünden korkan bebeğini susturmaya çalışan bir anne bilinçsiz yanlışlığın tanımı... susturmaya çalıştığın havai fişek gürültüsü olmalıydı.. alırsın eline telefonunu gerekli mercileri ararsın! KUŞLARIN GİDİŞİ ONLARIN SESSİZ ÇIĞLIĞI... şimdi şikayetçiyim yaşam alanlarını yokeden havai fişek bombardımanından; başka diyarlara göç etmek zorunda kalan KUŞLAR ADINA www.sonkursungazetesi.com
|
SON DAKİKA HABERLERİ
|