Bugün: 24.06.2017
  • Ana Sayfa
  • »
  • KARANLIĞIN CÜCELERİ AYDINLIĞIN ÖNÜNDE DİZ ÇÖKÜN..!

KARANLIĞIN CÜCELERİ AYDINLIĞIN ÖNÜNDE DİZ ÇÖKÜN..!


Karart göklerini Zeus,

Duman duman bulutlarla;

Diken başlarını yolan çocuk gibi de

Oyna meşelerin, dağların doruklarıyla.

Ama benim dünyama dokunamazsın,

Ne senin yapmadığın kulübeme

Ne de ateşini kıskandığın ocağıma.

 

Su evrende siz tanrılardan

Daha zavallısı var mı bilmem:

Kurban vergileri

Dua üfürükleriyle beslenir

Haşmetli varlığınız zar zor.

Size umut bağlayan budalalar,

Çocuklar, dilenciler olmasa

Yok olur giderdiniz çoktan.

 

Ben de bir çocukken

Ne yapacağımı bilmez olunca

Çevirirdim güneşe doğru

Görmediğini gören gözlerimi;

Yakarışımı  dinleyecek

Bir kulak varmış  gibi yukarda;

Varmış  gibi derdimle dertlenecek

Benimkine benzer bir yürek yukarda.

 

Azgın devlere karşı

Kim yardım etti bana?

Kim kurtardı  beni ölümden,

Kim kurtardı kölelikten?

Su benim yüreğim degil mi,

Kutsal bir ateşle yanan yüreğim,

Her işi başarmış  olan?

O değil mi coşup taşarak,

Yukarda uyuyanı aldatarak

Başımı  beladan kurtaran?

 

Benim seni kutlamam mı gerek? Niçin?

Hiç derdine derman oldun mu sen

Derdine derman bulamayanın?

Gözyasını sildin mi hiç

Başı darda olanların?

Kim adam etti beni?

Güçlüler güçlüsü Zaman

Ve önü sonu gelmeyen Kader, değil mi?

Onlar değil mi

Senin de benim de efendilerimiz?

 

Sen yoksa beni

yaşamaktan bıkar mi sandın?

Kaçar çöllere giderim mi sandın

Açmıyor  diye

Tüm düş  tohumcukları?

 

Bak işte, yerli yerindeyim;

insanlar yetiştiriyorum bana benzer;

Bütün bir kuşak benim gibi,

Acılara katlanacak, ağlayacak,

Gülecek, sevinecek,

Ve aldırış etmeyecek sana

Benim gibi!

 

Johann Volfgang von Goethe


Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 397